رتبهٔ 10 · کامپیوتر و فناوری · امتیاز ترند 14,4 · 1 رسانه · 20 ساعت پیش
Xiaomi 18 Pro ثابت میکند که دو صفحه نمایش بهتر از یک صفحه نیست.
صفحهنمایش پشتی کاربرد چندانی ندارد، اما این گوشیها تقریباً از هر نظر عالی هستند. صفحهنمایش پشتی کاربرد چندانی ندارد، اما این گوشیها تقریباً از هر نظر عالی هستند. اگر از طریق یک لینک چیزی بخرید، ممکن است The Verge کمیسیونی دریافت کند. بیانیه اخلاقی ما را ببینید.
شیائومی با عرضه مدلهای 17 Pro در سال گذشته، یک صفحه نمایش دوم را به گوشیهای پرچمدار خود اضافه کرد، اما این گوشیها را در خارج از چین عرضه نکرد. این بدان معناست که گوشیهای جدید 18 Pro و Pro Max اولین فرصتی هستند که برایم پیش آمده تا بفهمم آیا صفحه نمایش روی قاب پشتی گوشی اکنون کاربردیتر از زمانی است که شیائومی آخرین بار آن را در گوشی Mi 11 Ultra در سال 2021 امتحان کرد — البته تلاشهای قبلی شرکتهایی مانند نوبیا و ویوو را هم نباید فراموش کرد. بعد از یک یا دو هفته استفاده از هر دو گوشی جدید Pro شیائومی، هنوز کاملاً قانع نشدهام. صفحهنمایش پشتی یک کاربرد واحد و واضح دارد — به من کمک کرده تا برخی از بهترین سلفیهایی که تا به حال گرفتهام را ثبت کنم — اما در غیر این صورت چندان کاربردی نیست.
بقیه گوشیها عالی هستند و دوربینهای خوب، باتریهای بزرگ و رویکردی انعطافپذیرتر به نمایشگر حریم خصوصی دارند که در گوشی Samsung Galaxy S26 Ultra دیده میشود. نقاط مثبت زیادی دارد. اما با توجه به اینکه به دلیل بحران رم، قیمتها بیش از هر زمان دیگری بالا رفته است، طبیعی است که این سؤال مطرح شود که خریداران چقدر برای صفحه نمایشی دوم پرداخت میکنند که احتمالاً میتوانند بدون آن کار کنند. دوربینهای اصلی و تلهفوتوی عالی صفحه نمایش حریم خصوصی عملکرد قوی جمعوجور دوربینهای اصلی و تلهفوتو عالی صفحه نمایش حریم خصوصی عملکرد قوی محدوده دینامیکی گسترده دو مدل گوشی Xiaomi 18 Pro وجود دارد: مدل Pro با قیمت 1,199 پوند (حدود 1,570 دلار) و مدل Pro Max با قیمت 1,399 پوند (حدود 1,830 دلار).
در بریتانیا و اروپا، قیمت این گوشیها به گونهای تعیین شده که مستقیماً با آیفون 18 Pro و Pro Max رقابت کنند. این گوشیها نیز در اندازههای مشابه با آیفون عرضه میشوند: صفحه نمایش 6.4 اینچی در مدل Pro و 6.9 اینچی در مدل Pro Max. چند تفاوت دیگر هم وجود دارد، البته زیاد نیستند. باتری 7,050 میلیآمپرساعتی Pro Max بزرگتر از باتری 6,000 میلیآمپرساعتی Pro است (باتریهای بزرگتر در خارج از اروپا موجود است) و شارژ سیمی 100 واتی آن نیز 10 وات سریعتر است.
هر دو گوشی بهراحتی یک روز شارژ نگه میدارند و در صورت استفاده کمتر، شارژشان تا دو روز هم میرسد، البته به سختی — من در گوشیهای پرچمدار جدید Oppo و Vivo عمر باتری بهتری دیدهام. این گوشیها همچنین از تراشههای Snapdragon 8 Elite Gen 6 کوالکام استفاده میکنند، البته فقط مدل Pro Max دارای نسخه Extreme است. و در حالی که پیکربندیهای دوربین تقریباً یکسان هستند، به لطف سنسور LOFIC، در گوشی بزرگتر محدوده دینامیکی کمی بهتر خواهید داشت. اندازه صفحهنمایشهای پشتی نیز بین این دو گوشی کمی متفاوت است، اما از آنجایی که اندازه آنها 2.7 یا 2.9 اینچ است، تفاوت چندانی وجود ندارد.
این نمایشگرها که دور دو لنز اصلی دوربین عقب قرار گرفتهاند، شباهت زیادی به نمایشگرهای جلوی گوشیهای تاشو مانند Galaxy Z Flip 8 دارند، البته کوچکتر از اکثر آنها هستند و قابلیتهای بسیار محدودتری دارند. میتوانید والپیپرهای دلخواه خود را تنظیم کنید که برخی از آنها تعاملی هستند. با گوش دادن به موسیقی یا پادکست، کنترلهای پخش ظاهر میشوند. میتوانید اعلانها را فعال کنید که برای زمانی که میخواهید گوشی خود را با صفحه رو به پایین قرار دهید مفید است، اما نحوه اجرای این قابلیت توسط شیائومی عجیب است: آیکونهای اپلیکیشنها روی صفحه آنقدر بزرگ ظاهر میشوند که فضای کافی برای نمایش متن زیاد از یک اعلان خاص وجود ندارد؛ هیچ پاسخ تعاملی مانند پاسخهای سریع یا علامتگذاری ایمیلها بهعنوان خواندهشده وجود ندارد؛ و نمیتوانید فهرستی از اعلانهای خود را ببینید، بلکه فقط هر کدام را برای چند ثانیه هنگام دریافت مشاهده میکنید.
این ویژگی باعث میشود که این قابلیت فقط کمی مفیدتر از یک LED اعلان باشد. برخلاف گوشیهای تاشو، نمیتوانید از صفحه نمایش کوچک برای دسترسی به تنظیمات گوشی استفاده کنید و قطعاً نمیتوانید اپلیکیشنهای کامل را اجرا کنید. در عوض، یک ابزار هوش مصنوعی مبتنی بر زبان طبیعی برای ایجاد اپلیکیشنهای شخصی شما وجود دارد که توسط Gemini 4 Argon گوگل پشتیبانی میشود. این برای ابزارهای ساده یا بازیها خوب است — من یک تایمر پومودورو و یک نسخه تقلیدی نیمهکاربردی از Pac-Man ساختم — اما ساختههای شما نمیتوانند به اینترنت متصل شوند یا به برنامههای دیگر دسترسی داشته باشند، بنابراین هر چیزی که بسازید کاملاً محدود خواهد بود.
تنها چیزی که مرا متقاعد کرد که صفحه نمایش پشتی اصلاً ارزشش را دارد، منظرهیاب دوربین آن است. رابط کاربری در این اندازه کمی پیچیده است، اما میتوانید با استفاده از دوربین اصلی پشتی عکس بگیرید، ویدئو ضبط کنید یا مجموعهای از تصاویر شبیه به عکسهای گرفتهشده در دستگاههای عکسبرداری خودکار ایجاد کنید. من با این گوشی بهترین سلفیهای عمرم را گرفتهام که ممکن است برای برخی افراد دلیل کافی برای خرید آن باشد. اینکه دوربین اصلی واقعاً خوب است هم کمک میکند.
این دوربین و دوربین تلهفوتو هر دو دوربینهای عالی 200 مگاپیکسلی با سنسورهای بزرگ هستند که میتوانند در تقریباً هر شرایط نوری نتایج عالی ارائه دهند. حداقل فاصله فوکوس کوتاه تلهفوتو که 12 سانتیمتر است، به آن امکان میدهد که به عنوان یک دوربین ماکرو عالی نیز عمل کند. 18 Pro Max از نظر عکاسی مزیت اندکی دارد؛ سنسور اصلی LOFIC این گوشی محدوده دینامیکی گسترده 16 استاپی را ارائه میدهد که به آن کمک میکند در شرایط نوری بهویژه دشوار، هایلایتها را بهتر ثبت کند. بیشتر اوقات تفاوت زیادی بین این دو گوشی نخواهید دید.
شرکت لایکا که مدتهاست شریک شیائومی در زمینه دوربین است، دوباره در این گوشی حضور دارد و به طور پیشفرض میتوانید با یکی از دو حالت دوربین برند لایکا — پر جنب و جوش یا اصیل — عکس بگیرید. همچنین یک گزینه سوم جدید با نام اوریجینال برند شیائومی وجود دارد که ترکیبی از این دو حالت است. یکی دیگر از ویژگیهای مهم لایکا، حالت جدید Essential Moments است که از هوش مصنوعی برای شبیهسازی سه سبک مختلف لایکا در حالت قدیمی با لنزهای ۳۵ میلیمتری یا ۷۵ میلیمتری استفاده میکند. لنز اولتراواید که جدا از دو لنز دیگر در زیر صفحه نمایش قرار گرفته، به نظر میرسد که بعداً به آن فکر شده است — و عملکردش هم همینطور است.
این دوربین آنقدر پایین روی بدنه قرار گرفته که اغلب انگشتم جلوی دید آن را میگیرد؛ فاصله کانونی 17 میلیمتری آن به سختی از دوربین اصلی 23 میلیمتری عریضتر به نظر میرسد، بنابراین فضای زیادی برای بازی با آن به شما نمیدهد؛ و سنسور کوچکتر آن به این معنی است که کیفیت آن به طور قابلتوجهی بدتر از هر یک از دوربینهای پشتی دیگر است، بهویژه در نور کم. در مورد دوربین سلفی، کیفیت آن قابل قبول است، اما فقط از آن برای تماسهای ویدیویی استفاده خواهید کرد، زیرا صفحه نمایش پشتی باعث میشود که در سایر مواقع، دوربین اصلی انتخاب بهتری باشد. گوشیهای Xiaomi 18 Pro یک قابلیت دیگر هم دارند: نمایشگر حریم خصوصی. این ویژگی تقلیدی کاملاً مستقیم از فناوری Galaxy S26 Ultra سامسونگ است که بین مجموعههای مختلفی از پیکسلها با زوایای دید متفاوت جابجا میشود تا وقتی فعال است، دیدن صفحه نمایش از کنار دشوار شود.
مانند نسخه سامسونگ، میتوانید آن را در کل گوشی یا فقط برای برنامههای خاصی فعال کنید؛ برخلاف نسخه سامسونگ، وقتی آن را برای برنامههای خاصی فعال میکنید، برای اعلانهای خاص نیز اعمال میشود و با حالت صفحه تقسیمشده یا پنجرههای شناور کار میکند، بدون اینکه بر سایر برنامههایی که همزمان باز هستند تأثیر بگذارد. این ویژگی انعطافپذیرتر از نسخه سامسونگ است، اما به نظر من، کارایی کمتری دارد. Xiaomi 18 Pro و Pro Max نقاط قوت زیادی دارند، از جمله دوربینهای اصلی و تلهفوتوی عالی، عملکرد خوب و طراحی نسبتاً جذاب. اما نقاط ضعفی مانند دوربین اولتراواید ضعیف و باتریهایی که به اندازه برخی از گوشیهای پرچمدار رقیب دوام نمیآورند، باعث میشود به سازشهایی که برای جا دادن آن صفحه نمایش پشتی انجام شده است، شک کنم.
عملکرد محدود آن باعث شده است که کمی مکث کنم، بهویژه اینکه گوشیهای پرچمداری مانند این مدل قیمتهای سرسامآوری دارند.

کلیدواژههای ترند: xiaomi · 18 · pro · proves · two · screens · aren · better
منتشرکنندهٔ خبر: The Verge (https://theverge.com/) — خواندن متن کامل در سایت اصلی. زمان انتشار در منبع: ۳۰ آبان ۱۴۰۵، ۱۳:۰۰
Report this content
Tell us if you think this content is invalid or inappropriate.
دیدگاهتان را بنویسید